با ما تماس بگیرید : (021) 66971814

کیت PartoSure®

تشخیص زایمان زودرس

تست پارتو شور یک آزمایش Immunochromatographic کیفی است، برای تشخیص دقیق زایمان زود رس که ظرف 7 روز یا بین 7-14 دیگر رخ خواهد داد.

برتری آزمون پارتو شور بر دیگر آزمایش های در دسترس:

  • ارزش پیش بینی مثبت بالا
  • ارزش پیش بینی منفی بسیار عالی
  • نتیجه قابل اطمینان در عرض چند دقیقه
  • طیف گسترده سن حاملگی
  • انجام تست با یا بدون اسپکولوم

تست TTD PartoSure® یک تست بالینی برای پیش بینی زمان زایمان بین 20 تا 36 (6/7) هفته بارداری است، در افرادی که:

  • نشانه ها، علائم، و یا شکایت زایمان زودرس دارند
  • غشاء بالینی سالم و دست نخورده دارند

ارزش پیش بینی مثبت بسیار بالای پارتو شور (PPV)، پزشکان را قادر می سازد تا با اطمینان بیشتر خطر زایمان زودرس را ظرف مدت 7 روز ارزیابی کنند، ارائه فرصت برای درمان مناسب با کورتیکواستروئیدها و توکولیتیک ها را امکان پذیر می سازد.

ارزش پیش بینی منفی بسیار عالی (NPV) تست پارتوشور پزشکان را قادر می سازد تا با اطمینان بیشتری زایمان زودرس را در مدت 7 یا 14 روز رد کنند.، بدین ترتیب از درمان های غیر ضروری و یا بستری شدن های بی مورد جلوگیری کنند.

نحوه انجام تست

1 جمع آوری نمونه از ترشحات واژن به کمک سواب استریل (با یا بدون استفاده از اسپکولوم) سواب 30 ثانیه در واژن باقی بماند.

2 فروبردن و چرخاندن سواب در ویال حلال به مدت 30 ثانیه.

3 سواب را خارج و نوار آزمایش را وارد ویال حلال می کنیم. با پیدایش دو خط یا بعد از 5 دقیقه نوار آزمایش را خارج می کنیم.

4 نوار آزمایش از ویال خارج شده و یکی از نتایج زیر مشاهده می شود.

توجه: چنانچه 15 دقیقه از قرار دادن نوار آزمایش در حلال گذشته باشد از قرائت خطوط خودداری کنید.

تفسیر تست

تست مثبت

بعد از خط اول هرچه ظاهر شد تست مثبت و کیسه آب پاره است.

تست منفی

تنها یک خط تشکیل می شود و کیسه آب سالم است.

تست مردود

خط اول خط شاهد است و باید وجود داشته باشد،بدون هیچ خطی تست invalid است و باید تکرار شود.

توجه: این تست پاسخ مشکوک ندارد، یا منفی است و یا مثبت. گاهی خط دوم بسیار کم رنگ ظاهر میشود،
(در مواردی که پارگی میکروسکوپی یا خیلی واضح و شدید است خط دوم خیلی کم رنگ تشکیل می شود) لطفا در خواندن تست دقت کافی مبذول فرمائید.

مکانیزم عمل

تست پارتو شور TTD پلاسنتال آلفامیکروگلوبین-1 (PAMG-1)، پروتئین موجود در غلظت های بسیار بالا در مایع آمنیوتیک و در غلظت های بسیار پایین در ترشحات طبیعی واژن را شناسایی می کند. مطالعات بالینی اخیر نشان می دهد که ارتباطی قوی بین تست PAMG-1 مثبت و زایمان زودرس در آن دسته از بیماران که با خطر زایمان زودرس مواجه هستند و غشاهای بالینی سالم و دست نخورده دارند، وجود دارد.

Romero et al, Lee و همکاران دو فرضیه احتمالی را برای حضور PAMG-1 در موارد خطر زایمان زودرس در نظر گرفتند:

  • تراوش PAMG-1 از طریق منافذ Chorioamniotic در لایه های جنینی در طول انقباضات رحمی.
  • تخریب ماتریکس خارج سلولی از لایه های جنینی به دلیل پروسه التهابی در طول روند زایمان و یا به دلیل عفونت.

عملکرد

درآن دسته از بیمارانی که مشکوک به زایمان زودرس هستند، سونوگرافی ترانس واژینال(TVU) و اندازه گیری طول سرویکس(CL) برتری بیشتری نسبت به معاینه بالینی نازک شدن سرویکس دارد. گرچه به علت بحث برانگیز بودن اندازه آستانه طول سرویکس و ارزش پیشگویی مثبت ضعیف TVU این روش نیز دقت لازم را ندارد.

در تمامی مطالعات انجام شده تست پارتوشور دارای NPV و PPV بالایی در بیماران با علائم زایمان زودرس و کیسه آب سالم می باشد.